condition در انگلیسی به دو معنا'ست: (۱) شرط و (۲) وضعیت. این دو معنایِ متفاوت را نهباید به جایِ هم به کار برد. درستِ جملهیِ بالا این است:
- اوضاعِ امروزِ ایران همچون سالهایِ پیش نیست.
«شرایط» جمعِ «شریطه» به معنایِ شرط و قرارداد است. کاربردِ درستِ «شرایط» برایِ نمونه در چنین جملههایي'ست:
- اروپا شرایطِ ایران را برایِ رایزنیهایِ هستهیی پذیرفت.
بهتر است «شرط» را نیز همچون «پیششرط» با «ها» جمع ببندیم یا دستِ کم همان «شروط» را به کار بهبریم که واژهیِ سادهتري'ست:
- اروپا شرطهایِ ایران را برایِ رایزنیهایِ هستهیی پذیرفت.
- اروپا پیششرطهایِ ایران را برایِ رایزنیهایِ هستهیی پذیرفت.
کاربردِ نادرستِ «شرایط»، برایِ نمونه، در چنین جملهیي ابهامزا'ست و باعثِ پیچیدگیِ معنایی میشود:
- شرایطِ ایران برایِ رایزنیهایِ هستهیی بسیار مناسب است.
که روشن نی'ست منظور شرطهایِ ایران است یا اوضاعِ داخلی-اش.
برگرفته از: دستورِ زبانِ فارسی، دکتر پرویز ناتل خانلری
برگرفته از: دستورِ زبانِ فارسی، دکتر پرویز ناتل خانلری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر