برایِ ساختنِ صفتِ برتر (تفضیلی) در پارسی، «تر» به صفت افزوده میشود، چنان که در انگلیسی به صفتهایِ یک- و دو-هجایی «er» افزوده میشود و پیش از صفتهایِ چندهجایی «more» مینشیند. از آنجا که «more» به پارسی به معنایِ بیشتر هم هست، گاهي کاربرد-اش در ساختِ صفتِ برتر فراموش میشود. پس جملهیِ بالا را باید چنین نوشت:
- این وسیله کاربردیتر است تا آن.
- این وسیله کاربردیتر از آن است.
(دقّت کنید که در جملهیِ نخست تئکیدِ بیشتري رویِ «این» است.) یا این که:
- کاربردِ این وسیله بیشتر است تا آن.
در پارسی «بیشتر» پیش از صفت، زماني به کار میرود که سنجش میانِ دو صفتِ یک چیز باشد؛ برایِ نمونه:
- این بیشتر کاربردی'ست تا نظری. (این جمله را هرگز نمیگوییم: این کاربردیتر از نظری'ست!!)
چنین جملههایي در انگلیسی با «rather» ساخته میشود.
