در این نوشتار میکوشم قانونهایي بیاستثنا – یا کماستثنا – برایِ نگارشِ پارسی ارائه کنم، که همان روشِ پیشنهادیِ من برایِ بهبودِ خطِّ پارسی'ست.
پایه و اساسِ این روش دو چیز است:
۱. جدانویسی و رعایتِ استقلالِ واژگان؛
۲. هماهنگیِ نگارش و واگویش (تلفـّظ).
یکي از برتریهایِ بنیادینِ این روش توانایی-اش در نگارشِ گفتار است که در نمونهها خاهد آمد.
